Çok eski zamanlarda yaşayan Hasan adında bir adam varmış. Adamın ağzı çok bozukmuş ileri geri birsürü küfür edermiş. Birgün düzeleceğini umut ederek, bir şeyhin dergahına,derviş olarak girmiş ondan ders almış ama nafile ağzı gene bozuk.Bunun bu durumunu duyan  şeyh, dervişi yanına çağırmış ve evladım sen şu baklayı al ne zamanki küfür etmek istiyorsun bu bu baklayı ağzına koy böylece zamanla küfrü bırakırsın demiş. Gel zaman git zaman Hasan gerçektende küfür etmeyi bıraknış.Birgün şeyhiyle beraber kasabayı gezmeye çıkmışlar. Bir evin önünden geçerken küçük bir kız çocuğu bu ikisini" biraz beklermisiniz Şeyh fendi"demiş ve içeri girmiş yarım saat olmuş kızdan haber yok. o sıra kız dışarı çıkmış ve şeyh efendi kusura bakmayın sizi bekletiyorum ama biraz daha beklermisiniz deyip içeri girmiş. Şeyh efendide " heralde içeride hastaları var bizide hastayı okumak için bekletiyorlar deyip sabretmiş. Bu arada yağmur başlamış hasanla Şeyh efendi, sırılsıklam olmuşlar "oğlum hasan gitşunlara bak birsaat oldu niye bizi bu yağmurda bekletiyorlar demiş ki "kız gene camda belirmiş."tamam Şeyh efendi gidebilirsiniz "demiş şeyh efendi "kızım  bizi bu yağmurda bir saat beklettin şimdide gidin diyorsun" bu ne hikmet demiş. Kız_şeyh efendi annem tavuğumuzu kuluçkaya yatırdı komşumuzda tam civcivler kuluçkadan çıkarken kavuklu birine bakarsanız civcivlerinizin ibikleri kavuklu gibi haşmetli  olur demiş bu druma sinirlene Şeyh derviş hasana dönmüş ve"oğlum hasan çıkar ağzından baklayı demiş.

Yorumları Göster/Gizle